vp4uwtfu7udw9ykia3m8.1920x0

"Aertssen heeft een stuk rivierbedding bekleed met zware reukstenen over een lengte van 1,6 km en 30 meter breed."

Grondverzet en grindverzet Grensmaas

Dringende maatregelen om rampen te voorkomen

Door de recordhoogwaterstanden van 1993 en 1995 en de hiermee gepaard gaande overstromingen in de regio Maastricht-Lanaken-Maasmechelen (BE-NL) moesten er dringend maatregelen komen om dit soort rampen in de toekomst te voorkomen.

Bouw & Infra
De Scheepvaart
Maastricht-Lanaken-Maasmechelen
2009-2011

Door de recordhoogwaterstanden van 1993 en 1995 en de hiermee gepaard gaande overstromingen in de regio Maastricht-Lanaken-Maasmechelen (BE-NL) moesten er dringend maatregelen komen om dit soort rampen in de toekomst te voorkomen.

De bestaande dijken nog verder ophogen was geen optie omdat op die manier het waterpeil in de Maas nog hoger zou worden en de waterdruk op het water in de ondergrond alsmaar zou toenemen. En daardoor zouhet water achter de dijken uit de zeer doorlatende ondergrond omhoog wellen. De enige manier is om de rivier meer ruimte te geven zodat bij hoge watertoevoer een groter debiet mogelijk is zonder de stroomsnelheid te sterk op te voeren. Bijkomende en niet onbelangrijke zorg is dat, als gevolg van de ingrepen in drogere periodes, de rivier niet droog mag komen te liggen want dat zou weer negatieve gevolgen hebben voor het grondwaterpeil.

Bijna twee miljoen m³ grond- en grindverzet
De bestaande rivierbedding moest dus onaangeroerd blijven en moest zelfs nog voorzien worden van enkele drempels. Er bleefniets anders over dan de rivierbedding sterk te verbreden, beginnend op een peil dat circa 70 cm hoger zou zijn dan de bestaande bedding. Om dit te realiseren, werd er over een afstand van negentien kilometer op verscheidene plaatsen langs de Grensmaas 1.860.000 m³ grond en grind verzet. Bij dit alles was er niet alleen oog voor de bestaande maar ook voor de toekomstige fauna en flora. We hebben niet alleen tientallen hectaren natuurgebied gecreëerd, maar we hebben ook de bodem van de Maas voorzien van paaiplaatsen en vistrappen.

Ook hebben we een stuk rivierbedding dat door de jaren heen sterk geërodeerd was, bekleed met zware breukstenen over een lengte van 1,6 kilometer en 30 meter breed. De 135.000 ton breukstenen die we hiervoor nodig hadden, hebben we in eigen beheer ontgonnen, gesorteerd en getransporteerd respectievelijk per vrachtwagen en schip vanuit de steengroeves in het Luikse Maasbekken, naar de dorpen Kotem en Meers. Dit leverde vaak spectaculaire beelden op. Menig toeschouwer heeft dit dan ook aandachtig gevolgd.